مطالعه بازتاب توکّل و رضا در متون نثر عرفانی قرن چهار تا هشت هجری

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

تکه ای از متن پایان نامه :

درجه تکامل می باشد.«لَعَلَّکَ تَرْضی» تکامل دارای درجات می باشد: «اوّل: صبر«فاصبر»، دوم: تنزیه خداوند «وسبّح…فسبّح»: فرماید: «محبوب ترین کارها نزد من توکّل می باشد و بعد از آن رضایت به آن چیز که تقدیر کرده ام» این به آن معناست که رضا از توکّل والاتر می باشد: توکّل یعنی بشر در کارها از خدا کمک بخواهد و بر او اعتماد کند که این همان استعانت بالله می باشد: « إِیّاکَ نَعبُدُ وَ إِیّاکَ نَستَعینُ» .(حمد/5)

اما مقام دوم این می باشد که به آن چیز که خدا انجام داده، راضی و خرسند باشیم، نه اینکه کوشش کنیم چیز دیگری واقع گردد. آن چیز که می گویند به آن معنا نیست که بشر دست از کوشش بردارد، بلکه کوشش کردن خود جزو عوامل تقدیر الهی به شمار می رود. مقصود این می باشد که به آن چیز که واقع شده راضی باشیم، چه کوشش ما در پیدایش… تأثیر داشته باشد و چه عوامل دیگر، و این معنا وتقی حاصل می گردد که بشر بداند هر حادثه ای بر حکمتی استوار می باشد. (دیلمی/ 1376: 199 )

علی(علیهم السلام) فرمودند: «رضایتمندی دستاورد یقین می باشد».(خوانساری/ 1366: 191)

و علی (علیهم السلام) می فرمایند: «بدنه خس من ذهبت حیاته من رضی من الله عزّو جل بما قسم له القداح». آن حضرت می فرمایند: «هر که به آن چه قسمت اوست راضی باشد، تن او در آسایش می باشد».(مجلسی/1389: 110) «و قال علیه السلام: طوبی لمن ذکر المعاد، و اقدام للحساب، و قنع بالکفاف، و رضی عن الله». خوشا به حال آن که قیامت را یادآورد و برای حساب خدا اقدام نمود و به آن چیز که او را کفایت کند قناعت نمود و از خدا راضی گردید.(قرشی/1385:،398)و خداوند در قرآن مقام رضا را از جنات. برتر شمرده می باشد. و فرموده : «وَ مَساکینَ طَیَّبَه فی جَنّاتٍ عَدْنٍ و رِضْوانَ مِنَ اللهُ اکبر». (توبه/72) و در آیه « اُدخُلُو ها سَلامٌ ذالِکَ یَومُ الْخُلُودْ، لَهُمْ مایَشاءُونَ فیها وَلَدِیْنُ مَزیدٌ».(ق/34-35)در تفسیر آمده می باشد که خداوند می فرماید: من از شما راضیم و رضای حق از هدیه و سلام برتر می باشد. (رجائی بخارایی/ 1368: 667)

اندر آثار می باشد که موسی – علیه السلام- گفت: «الهی دُلَّنی عَلی عَمَل اذا عَمِلتُ رضیتَ عَنّی». فقال: «إنّک لا تُطیقُ ذلک یا موسی». « فَخَرَّ موسی ـ علیله السلام ـ ساجداً مُتَرِّعاً ». «فأوحی اللهُ الیه: ـ یا ابن عمرانَ، إنَّ رضائی فی رضاکَ بِقضائی». «بار خدایا، مرا راه نمای به کارداری که زیرا آن بکنم تو ازمن راضی گردی».

خداوند ـ عزّوجلّ ـ گفت : «تو آن بنتوانی نمود.» موسی ـ علیه السلام ـ سجده نمود و تضرّع نمود. خداوند ـ تعالی ـ بدو وحی فرستاد: ـ یا پسر عمران، رضا و خشنودی من از تو اندر رضای توست به قضای من». یعنی زیرا بنده به

از لینک پایین صفحه ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه