تکه ای از متن پایان نامه :

مرحلة پنجم: زمان و فعل کوچک در رابطة تطابق قرار می‌گیرند و زمان تصریف فعل کوچک را ارز‌ش‌گذاری می کند. زمان و ضمیر تظاهریافته در مشخص‌گر گروه فعلی پوسته‌ای در رابطة تطابق قرار می‌گیرند و حالت ضمیر به‌صورت حالت فاعلی ارزش‌گذاری می گردد. در این فرایند مشخصة تعبیرناپذیر حالت در رابطة تطابق بازبینی می گردد.

اجر (2003: 213) تصریح می کند که تمام مشخصه‌های تعبیرناپذیر در این مرحله از اشتقاق بازبینی شده‌اند (به‌غیر از مشخصة حالت ضمیری که متمم فعل می باشد) و قاعدة بازنمونی[1] را که باعث تلفظ ضمیر فاعلی به‌صورت he می گردد در قاعدة «52» اظهار می کند.

52) ضمیر [N, 3, sing, nom] به‌صورت he تلفظ می گردد.

اجر (2003: 213 و 214) حضور اجباری حالت فاعل را به دلیل وجود مشخصة حالت فاعل در گره زمان خودایستا[2] می‌داند و اظهار می کند که در جمله‌ای که حالت فاعلی وجود نداشته باشد، مشخصة حالت فاعلی بر روی گرهِ زمانی خودایستا بازبینی نمی‌گردد و اشتقاق فرومی‌ریزد. او جملة نادستوری «53» را پیامد و بازبینی نشدن مشخصة حالتِ گرهِ زمان می‌داند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

از لینک پایین صفحه ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه