تکه ای از متن پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

(جمال الاسلام) ملقب گردانید اما ابوسهل به سبب زیرکی و قبولی که یافته بود محسود گشت و او خود با حسودان و مخالفان مذهب به ستیزه برخاست و حسودان به نیروی حکومت، اشعریان را از وعظ و تدریس و خطبه، در جامع منع کردند و ذهن طغرلبک را نسبت به مذهب شافعی و اشعری مشوش ساختند ابونصّر کندری مثل اینکه از بیم آنکه ابوسهل به وزارت رسد و نیز به سبب اختلاف عقیده در سال( 445 ) از طغرلبک اجازه گرفت که روافض و مبتدعه را بر منابر لعن کنند و در نتیجه به فرمان وی، خطبا اشعریه را نیز لعن کردند و ابوالحسن اشعری را ملعون کنند و در نتیجه به فرمان وی، خطبا اشعریه را نیز لعن کردند و ابوالحسن اشعری را ملعون خواندند و فقها و محدّثین خراسان و از آن جمله امام الحرمین و ابوسهل بن الموفّق و ابوالقاسم قُشَیْری سخت به مخالفت برخاستند و ابوبکر بیهقی نامه ای پندمند به ابونصّر کندری نوشت اما سودمند نیفتاد (این نامه را ابن عساکر در تبیین کذب المفتری صفحه( 100)بعد سُبْکی در طبقات الشافعیه (ج2، صفحه272) به بعد آورده اند) و قُشَیْری نیز نامه ای نیز متضمن نفرت و استغاثه و رد منکرین اشعری به شهرها و نزد علما فرستاد (این نامه را نیز ابن عساکر و سُبْکی نقل کرده اند) و ابونصّر کندری فرمانی از جانب طغرلبک صادر نمود مشعر بر آنکه مخالفان را از نیشابور نفی بلد کنند و زیرا این فرمان به نیشابور رسید و خوانده گردید عوام و اوباش به خانه  قُشَیْری ریختند و او را کشان کشان به زندان کهن دز بردند و امام الحرمین پنهان گردید و از راه کرمان به حجاز گریخت و ابوسهل محمّدبن موفق به ناحیه باخزر رفت و جمعی از یاران کار دیده و جنگجوی خود را تعبیه نمود و به دروازه نشابور لشکرگاه ساخت و از حاکم شهر، رهایی قُشَیْری را مطالبه نمود و زیرا حاکم قُشَیْری را آزاد نکرد او شبانه به نشابور درآمد و اعوان و انصّار خود را گرد آورد، مردم نشابور از حاکم خواستند تا دست از سر قُشَیْری بردارد او به لجاج ایستاد و جنگ در گرفت و ابوسهل قُشَیْری را از زندان بیرون کشید آن گاه قُشَیْری و ابوسهل به شکایت نزد طغرلبک به ری رفتند و حاکم نیشابور از راه دیگر به ری رسید اما طغرلبک به گفته قُشَیْری در دفاع از اشعری قانع نگشت و ابوسهل را به زندان افکندند و اموالش را گرفتند و قُشَیْری ناچار به بغداد رفت.

پس از مراجعت، قُشَیْری در دوران وزارت نظام الملک که خود شافعی مذهب بود با کمال تکریم ده سال به افاده و افاضه اشتغال داشت.  (همان: 27،30)

3-1-5 فعالیت های علمی و اجتماعی قشیری

از آن چیز که گفتیم قرار گذاشته شد که قُشَیْری از علما و محدّثین نامور زمان خود بود و او علاوه بر کلام و حدیث در تفسیر قُشَیْری اکثر عمر خود را به افاده و بهره گیری و تربیت خاندان خویش مصروف داشته و دارای تألیفات و منشآت بوده و شعر هم می

از لینک پایین صفحه ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه