بررسي زمينه هاي نظري وتجربي موضوع زن واشتغال

وضعيت زنان درجهان

وجود نا برابر يها به خصوص براي زنان درهمه ي جوامع كم وبيش هست وتوجه به اين امر درچند سال اخير از سوي سازمانهاي مختلف انجام شده می باشد تحقيقات وبررسيهاي انجام شده توسط اين موسسات مبناي بسياري از برنامه ريزيهاي خرد و كلان كشورها قرارگرفته می باشد .ازچند سال پيش مطالعات وپژوهشهاي متعدد از سوي سازمانهاي جهاني HLO و UNدرتجزيه وتحليل موقعيت زنان درسطوح منطقه اي ،ملي ،ميزان اشتغال آنان عوامل بازدارنده فعاليت زنان ،توجه وتملايات زنان در توسعه انجام شده می باشد كه سعي دراماده سازي افكار عمومي وملتها وسياستگذاران وبرنامه ريزان جهت حل مشكلات مربوط به دستيابي زنان به اشتغال بيشتر راداشته می باشد .زنان درزمينه هاي بسياري ازمردان عقب نزند. سواد ، تحصيلات علي ،اشتغال ،بهداشت و در بسياري جنبه هاي ديگر ،موقعيت زنان مناسب آنان نمي باشد . برخي از جنبه هاي عقب ماندگي زنان عبارتست از :زنان خيلي كمتر از مردان امكان باسواد شدن را دارند . درجنوب آسيا نرخ سواد زنان حدود 5%مردان می باشد و در بسياري از كشورها وضعيت بدتر از اين مي باشد درنپال 35% در سيرالئون 37% . سودان 27% و افغانستان 32% زنان نسبت به مردان بي سوادن دنيا رازنان تشكيل مي دهند.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

تحصيلات عالي : زنان دركشورهاي درحال توسعه از مردان بسيار عقب تر هستند در افريقا مردان از تحصيلات عالي برخوردارند .حتي دركشورهاي صنعتي آ»ان درفعاليتهاي علمي وتكنيكي ضعيف هستند. چنانكه نسبت زنان به مردان درزمينه ي تحصيلات عالي در اسپانيا 28% در اتريش 25% دركانادااين رقم 29% مي باشد.

اشتغال : دركشورهاي درحال توسعه زنان فرصت هاي كمي براي اشتغال و كار دارند . نرخ مشاركت آنان به گونه متوسط 5% مردان می باشد (درجنوب آسيا 29% درمنطقه غربي 16% حتي وقتي آنان كار پيدا مي كنند ، دست مزدشان خيلي كمتراست ) درجمهوري كره دستمزد زنان فقط 47% از دستمزد مردان می باشد تمايز حقوق و دستمزد همچنين مشخصه كشورهاي صنعتي نيز مي باشد درژاپن زنان 51% حقوق مردان اخذ مي نمايند. زنان در واقع كارهاي بدون مزد نگهداري بچه و كارهاي خانگي انجام مي دهند كه درآمد ملي محسوب نمي گردد خوداشتغالي فرصتي می باشد كه به طرق مختلف براي زنان محدود مي گردد.و در بعضي از كشورها هنوز زنان حق مالكيت داراي خود را ندارند و آنان حق ندارند وام بگيرند ،بعضي در واقع فاقد شخصيت حقوقي مي باشند (H.D.R.UN.1993)

بهداشت

زنان به گونه متوسط از مدان بيشتر زندگي مي كنند اما در بعضي از كشورهاي آسياي و شمال آفريقا اين تفاوت به چشم نمي خورد وحتي گاهي اميد زندگي براي آنان كمتر می باشد به نظر مي- رسد 100ميليون نفر از زنان آسيايي درحال از بين رفتن هستند يكي از خطرات براي سلامتي زنان تولد فرزندان می باشد .مرگهاي ناشي از زايمان در كشورهاي در حال توسعه 15 برابربيشتر از كشورهاي صنعتي می باشد .درژاپن علي رغم اينكه كشورها درميان ساير كشورها در سطوح بالاتري از توسعه اقتصادي قرار دارد ،هنوز بين زنان ومردان نابرابريها ي ديده مي گردد . شاخص توسعه انساني درسال 1993 ژاپن را در مرتبه نخست قرارمي دهد اما درتبعيض جنسي ،ژاپن به مرتبه 17 تنزل مي يابد زيرا نسبت سهم زنان در تعليم و تربيت ⅔مردان می باشد همچنين از نظر اشتغال وضع زنان به گونه قابل ملاحظه اي متوسط درآمد زنان فقط 51% ازدرآمد مردان می باشد بطور وسيعي از قدرت تصميم گيري محرومند تنها 7% مشاغل مديريتي رادارند ودر فعاليتهاي سياسي هم حضورشان كم می باشد .زنان بعد از جنگ جهاني دوم حق انتخاب شدن درپارلمان كسب نمودند هنوز 2% اعضاي پارلمان را زنان تشكيل مي دهند البته هيچ زني واحد مقام وزارت نيست ( درمقايسه با كشورهاي صنعتي 9% و در كشورهاي آسيايي 13%می باشد ) با اين وجود ، يك يا دو زن به مقامهاي مهم رسيده اند وتعدادي از زنان در ميان موسسات احزاب اجتماعي هستند به گونه كلي جامعه پدرسالاري ژاپن درحال تغيير جهت به سمت شناسايي حقوق قانوني بيشتر دركسب استقلال براي زنان می باشد فقط درسال 1980حقوق زنان ژاپني ازدارايي شوهرشان به½ افزايش پيداكرد. (بقيه هم مربوط به فرزندان می باشد ) ودرجنبه هاي ديگر قانون همچنان مانند كذشته می باشد. سن قانوني ازدواج براي زنان 16 وبراي مردان 18 مي باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

انگيزه زنان در ورود به بازار كار

با اندكي تأمل نسبت به درخواستهاي معمولي روزانه خود درمي يابيم كه همه آنها يك ويژگي مشترك و مهم دارند و آن ويژگي مشترك اين می باشد كه درخواستهاي متنوع تنها بعنوان وسايلي براي رسيدن به هدف بشمار مي طریقه و خود ذاتا ˝هدف نيستند اما پول براي اين مي خواهيم كه اتومبيلي داشته باشيم ويا اتومبيل را براي اين مي خواهيم كه همسايه هاي ما اتومبيل دارند وما نمي خواهيم نسبت به آنها احساس حقارت بكنيم . مي خواهيم به اين وسيله عزت نفس خودمان را حفظ كنيم و مورد توجه ديگران واقع گرديم و همچنين مورد تکریم آنان قرار بگيريم مثل اینکه اهداف به خودي خود بسيار ممكن تر از راههاي هستند كه براي دستيابي به آنها اهداف ، مورد بهره گیری قرار مي گيرد زيرا اين راهها در فرهنگ خاص واز نظرجغرافيايي درمحدوده همان فرهنگ تعيين مي گردد افراد بشر بيش از آنكه در ابتداد تصور مي گردد به هم شبيه هستند اكنون از ديدگاه مردم شناسي شواهد كافي موجود می باشد كه نشان مي دهد تمايلات نهايي يا اساسي همه انسانها به اندازه اختلاف تمايلات آگاهانه روزمره آنها باهم متفاوت نيستند . دليل اصلي اين امر آن می باشد كه دو فرهنگ متفاوت ممكن می باشد از دو راه كاملا متفاوت موجب ارضاي تمايلي خاص را فراهم آورند.

زنان دربازار كار ايران صد سال ، بعد از زنان درجوامع صنعتي جهان حضور يافته اند اين تاخير واجد نكات وجنبهاي منفي می باشد به سخن ديگر ازآن دم كه مديران وكارفرمايان ايراني به ضرورت نيروي كار زنان در بخشهاي از توليد بخش از توليد و خدمات پي بردند وبدان متقاعد شده اند ، تازماني كه اين حضور انبوه ومتراكم شده می باشد . سير وتحولات كند وآهسته پيشرفته می باشد زيرا شرايط براي توليد انبوه كه با ساخت ورود تكنولوژي ارتباط مستقيم دارد تا مدتها محيا نبوده وبازار كار ظرفيت جذب نيروي كار زنان را نداشته می باشد بخصوص كه نيروي كار زنان درمقايسه با نيروي كار مردان ، فاقد آموزش و تخصص هم بوده می باشد . از اين قرار تحولات كند وآهسته اقتصادي توأم با ريشه هاي تناور سنتي كه همواره در ايران طریقه ضداشتغال زنان را طي نموده می باشد زنان را از بازار كار دور نگاه داشته و در مراحلي كه حضور زن به گونه جدي دربازار كارجلوه گر شده و جمعي از مديران براي افزايش حضور او تأكيد ورزيده اند ناگهان سدها وموانع سنتي وحقوقي به شكلها و صورتهاي خاص بر سر راهش قرار گرفته و گاهي اورا تا قهقرا پس رانده اند.آنكه مشكلات ناشي از حضور زنان در بازار كارايران را درزندگي امروزي درست تر به سنجش بگذاريم به گذشته باز مي گرديديم و تند و گذرا طریقه تحولات را پي مي گيريم.

درسالهاي پس از 1335 دگرگوني هاي در بازار كارايران پديد آمده می باشد . ازاين تاريخ به بعد تعدادروز افزوني از زنان در زمينه هاي گوناگون به كار دعوت شده اند ارقام آماري نشان مي -دهد كه سال 1335 مبناي زماني براي تعيين درجات تحول در زندگي شغلي زن ايراني برحسب آمارهاي سازمان برنامه ،شمار زنان شاغل از 573000 نفر درسال 1335 به 1212020نفر در سال 1335 افزايش يافته می باشد .

باوجوداين آمارهاي رسمي كه گزارشگر زمينه سازي جدي براي جذب نيروي كار زنان به بازاراست ، زناني كه در بخش دولتي حتي در موضع تصميم گيري درسطوح بالاي مديريت دولتي فعال بوده اند درنهايت نكته سنجي به بررسي وضع موجود پرداخته واز ديدگاه انتقادي به موقعيت زنان ايراني در بازار كار نگاه كرده اند يك زن شاغل كه در سطوح بالاي مديريت دولتي پيش از انقلاب فعال بوده می باشد ،ضمن مطالعه آماري درسالهاي مورد بررسي درمورد ي ميزان حضور زنان در بازار كارايران دو نقطه نظر بسيار مهم خود را اين گونه ارائه نموده می باشد :

الف:ساخت اجتماعي اگر پیش روی پيشرفت وضع زن مقاومت هم نكنند با آن مساعد نيست فرصتهاي سياسي واجتماعي سمبوليك كه در اختيار زنان كذاشته مي گردد استحكام اعتقادي ندارد تا زماني كه زنان توانايي پيشرفت را از راه آموزش به دست نياورده اند وضع موقعيتشان در معرض خطر انقطاع خواهد بود.

ب:مديران در واگذاري سمت هاي بالا به زنان در سازمان ها بايد به كارآيي اعتقاد داشته باشند و امكان به ثبوت رسانيدن لياقت آنان را بادادن فرصت هاي لازم فراهم آورند* بعد از انقلاب سال 1357 اشتغال زنان تبديل به يك موضوع عقيدتي – سياسي گردید وگروهاي ديني – سياسي كه توانسته بودند در حكومت نوپديد انقلابي اهرمهاي قدرت را تصاحب كنند در موارد بسيار مانع حضور فعال آنها شدند ، به حدي كه مي توان گفت زنان شاغل بعداز پيروزي انقلاب زير سلطه رفتار و عملكرد گروها و ديدگاه هاي افراطي و سنت گرا سالهاي نخست اين دوران حساس تاريخ ايران را كه با جنگ نيز همرا گردید ، به نگراني و دلهره وتشويش خاطر سپري كرده اند . در جلسه مورخ 13/11/1360 مجلس شوراي اسلامي ، خانم مريم بهروزي نماينده مردم تهران ،اولين سخنران قبل از دستور ضمن انتقال از پايمال شدن حقوق زنان ايراني كه در به ثمر رسيدن انقلاب تأثیر چشم گيري داشته اند ، پرده از روي آن وحشت عميق وجانكاهي كه برقلب و روح زنان شاغل ايراني چنك انداخته بود. برداشت و خطاب به دولت وقت چنين گفت:

دولت محترم ، سياست خودش را در ارتباط با زنان شاغل مشخص مي كند كه آيا از اين بخشنامه‌هاي قمر درعقربي كه هر چند يكبار در وزارتخانه ها و ادارات حتي درآموزش و پرورش داده مي گردد خبر دارد . زناني كه اميد دارند در رژيم جمهوري اسلامي ودر سايه حكومت عدل الهي از حقوق بشر و اسلامي برخوردار باشند ولي متأسفانه از طرف عده اي نا آگا ه ، به عناوين مختلف در جامعه سركوب و عقب رانده مي شوند ….

چرا با بخشنامه هاي خلاف قانون اساسي نارضايتي ايجادمي كنيد وضد انقلاب را از طريق زنان با مقاسد شوهرشان مي رسانيد . از دولت عزيز و متعهد تقاضا مي كنم اولا جلوي بر خوردهاي تند وناشايست و غير اسلامي كه در بعضي از وزارتخانه ها وادارات نسبت به كارمند زن انجام مي گردد وبگيرد وثانيا در روابط اداري تجديد نظر كنيد شما مي دانيد با اين جوي كه ايجاد شده مهرانگيز حجازي «اشتغال ومشاركت زنان در فعا ليت اقتصادي و اجتماعي ، مجله مديريت امروز ، سازمان امور اداري و استخدامي، بهار 1356 چه وحشتي در دل زنان شاغل انداخته ايد ؟ زنان مصونيت شغلي ندارند[1].

در دوراني كه نماينده مجلس شوراي اسلامي چنين صريح و روشن آن را آميخته با وحشت ونگراني تصوير كرده می باشد ، زنان شاغل حتي درسطح ماشين نويسي و كارمند درون پايه دفتري امنيت خاطر نداشتند .عملكردها چنان بود كه زنها حتي در مواردي هم كه خواسته هاي افراد تندرو در محيط كار را مراعات مي كردند امنيت شغلي نداشتند ، زيرا اين گروه ها لحظه به لحظه برخواسته هاي خود مي افزوند تأكيد برتقسيم طبيعي كاربين زن ومرد زيربناي فكري حاكم براوضاع شده بود . برمبناي اين طرز فكر نه تنها شعار عليه اشتغال زن شكل مي گرفت بلكه آگهي ها ي استخدامي وبخشنامه هاي صادره درمراكز وسازمانهاي دولتي وخصوصي بر محور تقسيم كار طبيعي زن ومرد مي چرخيد آنها زن را تند وسريع به سوي كارهاي خانگي پس مي راندند جريان تند پاكسازيهاي كه زنان به سبب آن بيش از مردان در مخاطره بودند ، خواب را از چشم زنان شاغل مي ربود . ساب حق قضاوت از زنان قاضي كه در نخستين روزهاي پيروزي انقلاب رسما اعلام گردید عموم زنان تحصيلكرده ودانشگاه رفته را به هراس افكند. زيرا زنان متخصص به چشم ديدند كه حقوق مكتسبه شان در معرض خطر قرار گرفته می باشد . آنها نيزمنتظر بودند تا سياست گذاريهاي ضد مشاركت درتمام سطوح اشتغال زنان سري مي يابد ، همچنين فقدان حضور زنان درسطوع بالاي تصميم گيري مديريت برنگرانيها مي افزود وسرانجام وضع به گونه اي درآمد كه تشريح موقعيت زنان شاغل موضوع بحث جلسات مجلس قرار گرفت و از تربيون مجلس شوراي اسلامي اعلام گردید كه زنان شاغل در جَوْ وحشت به سر مي برند وفاقد مصونيت شغلي هستند.

دسته بندی : اقتصاد

دیدگاهتان را بنویسید