ميانگين هندسي

اين شاخص به گونه روزانه با ضرب شاخص روز قبل، در ميانگين هندسي نسبتهاي قيمتي روزانه سهام، به دست مي آيد. وليولاين شاخصي را بر مبناي روش فوق محاسبه مي نمايد، كه به نام شاخص (هندسي) تفصيلي وليولاين شناخته مي گردد و بر مبناي همان سهامي می باشد كه در روش حسابي مورد بهره گیری قرار مي گيرد. در مثال، شاخص هندسي براي روز 1، به صورت زير محاسبه مي گردد:

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

آغاز ميانگين هندسي نسبتهاي قيمتي روزانه سهام A و B محاسبه مي گردد :

1958/1=2/1(1/1×3/1)

با فرض اينكه عدد شاخص در روز قبل (روز پايه يا صفر) 100 بوده، در روز1، برابر 58/119 (=1958/1×100) خواهد بود/ توجه نماييد كه اين روش افزايش 58/19(=1- 1958/1) درصدي را در شاخص نشان مي دهد. به گونه دقيق تر، چنانچه n سهم در شاخص باشد، در اين صورت شاخص هندسي از حاصلضرب نسبتهاي قيمتي آنها و گرفتن ريشه nام آن و ضرب در عدد روز قبل شاخص به دست مي آيد.

سرمايه گذاران وقتي كه مي خواهند رفتار بازار را بدانند، اغلب شاخص هاي فوق را با و به جاي همديگر به كار مي برند. با اين حال شاخص ها مي توانند علايم كاملاً متفاوتي را از رفتار بازار ارائه نمايند. براي نمونه، در مثال ارائه شده بسته به نوع شاخص مورد بهره گیری، بازار به ترتيب افزايش 67/16، 45/15، 20 و 58/19 درصدي را تجزيه كرده می باشد. در اقدام اكثر مديران حرفه اي، شاخص هاي ارزش وزني، همانند S&P500 را براي محك بازار سهام به كار مي برند.

شاخص هاي سهام در حوزه بين المللي

در اكثر كشورها شاخص هايي بر مبناي ارزش كل سهام و همچنين ارزشهاي سهام صنايع يا بخش هاي مختلف اقتصادي محاسبه مي گردد. چنين شاخص هايي مي توانند براي شناسايي حركات بازار در داخل كشور و مهم تر از آن براي مقايسه عملكرد بازارها، به كار طریقه، كه از آن حمله مي توان به شاخص هاي اف تي اس اي (Financial Times- Stock Exchange 100 Index)- كه فوت سي (Foot Sie) ناميده مي گردد- بازار بورس لندن، نيكي 225 بازار بورس توكيو و شاخص تفصيلي تي اس اي 300 (TSE 300) بازار بورس تورنتو تصریح نمود.

در محاسبات اين مؤسسه، هر شاخص براساس ارزش وزني پرتفوي سهام (با بهره گیری از كليه سهام چاپ گردیده) در كشور خاص، به دست مي آيد. تقريباً اكثر سهام مورد بهره گیری در شاخص، مي تواند توسط سرمايه گذاران خارجي خريداري گردد. ارزش هر يك از شاخص هاي بين المللي (به علاوه شاخص هاي مختلف صنايع هر كشور) به ارز محلي و دلار آمريكا بر مبناي نرخ هاي تبديل، مشخص مي شوند. سهام انتخاب شده براي هر شاخص، حدوداً براي نمايش 60 درصد از كل ارزش بازاري سهام هر كشور خاص، طراحي مي گردد.

شاخص هاي هر كشور با شاخص هاي ناحيه اي (محلي) مختلفي تركيب مي شوند. علاوه بر اين، تمامي اين شاخص ها، براي محاسبه شاخص جهاني، براساس 23 كشور داراي بازارهاي توسعه يافته به كار مي طریقه.

شاخص بازارهاي نوظهور براساس 26 كشور و شاخص كل تمامي كشورها براساس تركيبي از 48 كشور (مالزي هم در شاخص جهاني و هم در شاخص بازارهاي نوظهور قرار دارد) محاسبه مي گردد. اين شاخص ها با بهره گیری از ارزش وزني بازار محاسبه مي شوند.

نوع ديگري از اين شاخص ها، با بهره گیری از توليد ناخالص داخلي براي وزنها محاسبه مي شوند. برخي از كشورها با بازارهاي سهام پيشرفته و اقتصاد كوچك (مانند انگليس) وزن كمي را در شاخص وزني GNP نسبت به شاخص ارزش وزني بازار، در مقايسه با كشورهايي با اقتصاد بزرگ اما بازار سهام نسبتاً كوچك (مانند آلمان)، دارند.

مورگان استنلي همچنين شاخص اروپا، استراليا و خاور دور (FAFE) را محاسبه مي كند كه به گونه گسترده اي توسط سرمايه گذاران آمريكايي به مثابه مبنايي براي ارزيابي عملكرد مديران پرتفوي بين المللي، به كار مي رود.

شاخص هاي بازار اوراق قرضه

سرمايه گذران، اطلاعات كمي در مورد شاخص هاي بازار اوراق قرضه دارند، زيرا كه شاخصهاي اوراق قرضه، نسبتاً جديد بوده و به گونه گسترده اي منتشر نمي شوند. به خاطر رشد صندوق هاي سرمايه گذاري با درآمد ثابت و ضرورت داشتن مجموعه معيارهاي معتبر براي ارزيابي عملكرد، بهره گیری از شاخص هاي اوراق قرضه، اهميت بيشتري يافته می باشد. بايستي توجه نمود كه به چند دليل عمده ايجاد و محاسبه شاخص هاي بازار اوراق قرضه، مشكل تر از شاخص هاي بازار سهام می باشد:

1- تنوع اوراق قرضه، بسيار گسترده تر از سهام می باشد.

2- مجموعه اوراق قرضه، به دليل انواع جديد آن، سررسيدهاي متفاوت و … به گونه مداوم تغيير مي نمايند.

3- قيمت اوراق قرضه و پرتفوي آنها به گونه مداوم تغيير مي نمايد، قيمت اوراق قرضه، توسط دوره بازيافت، سررسيد، كوپن و نرخ بهره بازار، تحت تأثير قرار مي گيرد.

4- در نهايت مشكلات مهمي مي تواند در قيمت گذاري صحيح اوراق قرضه موجود در يك شاخص (مخصوصاً اوراق قرضه شركتي و رهني) به وجود آيد.

از آنجايي كه تقريباً تمامي شاخص هاي بازار سهام عامل سود نقدي را در محاسبه شاخص در نظر نمي گيرند؛ بنابراين، بيانگر بازده كل نمي باشند. برخلاف شاخص هاي قيمت سهام، اكثر شاخص هاي اوراق قرضه، شاخص هاي بازده كل مي باشند. بدين معني كه آنها علاوه بر منفعت سرمايه، شامل پرداختهاي بهره نيز مي باشند. شايد بهره گیری از متوسط وزني بازار و مقصود کردن جريانات نقدي (بهره) در شاخص هاي اوراق قرضه، بيان كننده اين واقعيت باشد كه شاخص هاي اوراق قرضه، بعد از شاخص هاي سهام ايجاد شده اند، اما در عين حال مفاهيم ارزش وزني بازار و بازده كل به نحو شايسته اي در اين شاخص ها به كار گرفته شده اند.

شاخص هاي اوراق قرضه، نوعاً يا متوسط بازده كل و يا متوسط قيمت پرتفوي اوراق قرضه اي را كه ويژگي هاي مشخص مشابهي دارند، نشان مي دهند.

شاخص اوراق قرضه بلند مدت خزانه برادران لهمن (Lehman Brothers Long Treasury Bond Index) (LBLTBI) يكي از انواع شاخص هاي اوراق قرضه می باشد. اين شاخص، شاخص بازده كل می باشد، كه درآمد بهره و تغييرات قيمتي را به گونه روزانه براي تمامي اوراق بهادار خزانه با سررسيد بين 10 تا 30 سال منعكس مي نمايد. شاخص مذكور از نوع شاخص ارزش وزني می باشد، كه تغييرات قيمتها و درآمد بهره براي تمامي اوراق قرضه موجود در شاخص را با حجم اوراق قرضه منتشره، نسبت به حجم تمامي اوراق قرضه موجود در شاخص، وزن دهي مي نمايد/ اندازه آن رد پايان سال 1980 برابر 1000 تعيين شده می باشد و اندازه هر روز آن نسبت به روز قبلي، اندازه گيري مي گردد. توجه نماييد روشي كه اين شاخص محاسبه مي گردد، امكان تعيين بازده بلند مدت اوراق خزانه را در هر دوره اي از زمان با يافتن ارزش شاخص در تاريخ قبلي فراهم مي نمايد.

تحلیلی بر طریقه تکاملی شاخص قیمت سهام در بورس تهران

بحث شاخص قیمت سهام در بورس اوراق بهادار تهران و دامنه ی تغییرات ان امروزه یکی از جدی ترین و محوری ترین مباحث بازار سرمایه را تشکیل می دهد و به علت عدم شناخت کافی از نحوه ی کاربرد ان، بی دلیل موجب دلسردی و یا دلگرمی گروهی از سرمایه گذاران بالقوه، مدیران اقتصادی کشور و دست اندرکاران بازار سرمايه می گردد.

اصولا امکان سنجش همه جانبه ی بازار با یک شاخص امری محال بوده و لازم می باشد برای اهداف مختلف، شاخص های متفاوت طراحی و مورد بهره گیری قرار گیرند.به گونه مثال دارندگان سهام شرکت های صنعتی برای ارزیابی سهام خود بهتر می باشد به جای شاخص کل قیمت از شاخص صنعتی یا شاخص صنعت مربوطه، و دارندگان سهام شرکت های سرمایه گذاری از شاخص مالی بهره گیری نمایند.در این حالت قطعا تغییرات شاخص های اختصاصی تصویر کامل تری از بازار را نشان خواهند داد.
در حال حاضر علاوه بر شاخص کل قیمت سهام که معرف تغییرات ارزش جاری کل پرتفوی سهام پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد، شاخص های دیگری نیز تهیه و بنا بر مورد، منتشر می شوند که از ان جمله می توان به شاخص های زیر تصریح نمود:

1- شاخص مالی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

2- شاخص صنعتی

3- شاخص شرکت های انتخابی(50 شرکت فعال تر)به صورت موزون

4- شاخص شرکت های انتخابی(50 شرکت فعال تر)به صورت ساده

5- شاخص صنایع

6- شاخص تک تک شرکت ها

نکته ی قابل توجه اینکه در شرایط کنونی محاسبه ی تمام شاخص های قیمت بر عهده ی بورس اوراق بهادار تهران می باشد و تنها شاخصی که توسط بخش خصوصی محاسبه می گردد، شاخص بهمن می باشد که به نام بیندکس معرفی شده و روزانه منتشر می گردد. ضمن اینکه این کوشش بخش خصوصی در خور تقدیر می باشد اما امروزه نیاز جدی به ایجاد شرکت هایی که فعالیت اصلی ان ها پردازش اطلاعات بازار سرمایه و تهیه ی شاخص های مورد نیاز سرمایه گذاران باشد، محسوس می باشد و بایستی سریعا شرکت های همچون”استاندارد_اند_ پور“(S&P ) یا “داوجونز” که گستره ی پوشش انها در سطح بین المللی می باشد ایجاد گردد.

این شرکتها می توانند با بهره گیری از اطلاعات پایگاه رایانه ای بورس اوراق بهادار تهران که به صورت همزمان در اختیار انها قرار می گیرد شاخص های مناسبی را طراحی و به بازار سرمایه ارائه دهند.استقبال این موسسات از بازار سرمایه ضریب اطمینان بالاتری را برای ارقام شاخص اعلام شده و تغییرات انها ایجاد خواهد نمود.انچه در پی می اید تاریخچه ی ایجاد شاخص، معضلات و راهکارهای پیشنهادی جهت رفع ان معضلات را ارائه می دهد.

  شاخص قیمت سهام در بورس اوراق بهادار تهران

تاریخچه

فعالیت بورس از ابتدای تاسیس به چهار دوره ی کاملا متمایز طبقه بندی می گردد:

دوره ی اول: از ابتدای تاسیس تا سال 1357

دوره ی دوم: از سال 1357 تا ابان 1368(دوره ی رکود)

دوره ی سوم: از ابان 1368تا 1382

دوره ی چهارم: از1382 تا به حال

در بورس تهران در دوره ی اول و دوم یعنی حدود 23سال از تاسیس ان هیچ گونه شاخصی وجود نداشت و صرفا به امارهای ماهانه و سالانه و نهایتا وضعیت مالی شرکت ها اکتفا می گردید. با تحولی که در دوره ی سوم که به دوره ی احیای مجدد فعالیت بورس لقب گرفت، ایجاد گردید خلاء اطلاعاتی در قالب شاخص به صورت جدی تر احساس گردید، که این نیاز روز به روز تشدید می گردد.در ان زمان دست اندرکاران سازمان بورس تهران را بر ان داشت تا با بهره گیری از تجارب سایر بورس های جهان شاخص اصلی بورس تهران که به نام تپیکس می باشد را طراحی و محاسبه کنند.

محاسبه این شاخص از ابتدای سال 1369 بر مبنای میانگین قیمت 6 ماهه دوم سال 1368 سهام 52 شرکت که در ان تاریخ کل شرکت های پذیرفته شده در بورس تهران بودند آغاز گردید.


دیدگاهتان را بنویسید