تداخل دارويي Drug Interaction :

تداخل با آمفوتريسين B ، ديورتيك هاي تخليه كنندة پتاسيم و گليكوزيدهاي ديژيتالي هست زيرا باعث خطر افزايش هيپوكالمي مي گردند، ميزان پتاسيم سرم بايد اندازه گيري گردد، با واكسن هاي زنده نبايد مصرف گردد، وقتي توئين ، فنوباربيتال و ريفامپين و افدرين سبب افزايش ميزان كورتيكوستروئيد خون مي گردند و در مقدار مصرف دارو بايد توجه لازم را نمود.

ايزونيازيد، تئوفيلين ها و سيكلو فسفاميد ممكن می باشد باعث تغيير اثرات فارماكولوژيك دارو گردند. احتياط لازم در مصرف آسپيرين بخصوص در موارد هيپوپروترومبينمي انجام گيرد. همراه با آنتي كوآگولانهاي كومارين زمان پروترومبين مرتباً بايد آزمايش گردد.

هنگام بهره گیری مواد آنتي ديابتيك مقدار مصرف بايد مورد توجه قرار گيرد با كنتراسپتيوهاي خوراكي و استروژن ها اثرات درماني و توكسيك گلوكوكورتيكوئيدها را افزايش مي دهند.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

با ضدالتهاب هاي غير استروئيدي و آرام بخش ها خطر اولسرهاي معدي روده اي و خونريزي را افزايش مي دهد.

راهنمائي هاي عمومي براي مصرف دارو: مصرف اين دارو بدون تجويز پزشك ممنوع می باشد.

به مقصود جلوگيري از ايجاد ناراحتي معده، دارو را همراه غذا ميل كنيد.

قطع مصرف دارو طبق برنامه و تدريجي باشد و دارو را ناگهان قطع نكنيد.

اگر در ضمن كاهش مصرف و يا پس از قطع آن علائم بيماري قلبي و يا علائم قطع ناگهاني نظاره گردید با پزشك خود تماس بگيريد.

چنانچه مبتلا به بيماري عفوني و يا جراحت و آسيب بدني شديد و يا نياز به اقدام جراحي پيدا نموديد پزشك معالج را از مصرف اين دارو مطلع گردانيد.

در صورت مصرف طويل المدت اين دارو بدن شما نياز به رژيم غذايي كم نمك پركالري، سرشار از پروتئين و حاوي پتاسيم دارد.

مقدار مصرف Dosage :

مقدار مصرف عادي در بالغين 600 ميكروگرم (6/0 ميليگرم) تا 2/7 ميليگرم روزانه در يك وعده يا دوزهاي تقسيم شده.

در اطفال: جهت مرتفع كردن موارد كمبود 5/17 ميكروگرم (0175/0 جهت درمان بيماري : 5/62 تا 250 ميكروگرم (0625/0 تا 25/0 ميليگرم) به ازاء هر كيلوگرم وزن بدن در 4 دوز تقسيم شده.

شرايط نگهداري Storgae :

دارو را در دماي زير 40 درجه سانتگيراد (ترجيحاً 15 تا 30 درجه سانتيگراد ) نگهداري كنيد.

بسته بندي Packaging :

بتامتازون بصورت قرص هاي 5/0 ميليگرمي در بسته هاي 100 عددي عرضه مي گردد.

بتامتازون:

تست دميولوشن قرص بتامتازون 5/0 ميلي گرم

نحوه انجام بازرسي يا آزمايش:

تست حلاليت (Dissolution)

شرايط دستگاه: محلول ديسولوشن ml 900 آب مقطر + 1 ميلي ليتر استاندارد داخلي – درجه حرارت 37 درجه سانتگيراد + سرعت حلاليت 50 دور در دقيقه – مدت زمان 45 دقيقه

دستگاه را طبق شرايط بالا روشن ميك نيم در هر يك از محفظه هاي دستگاه دسيولوشن يك عدد قرص در فاصله زماني 30 دقيقه مي اندازيم بعد از گذشت 45 دقيقه به همان فواصل زماني از هر يك از محفظه ها مقداري محلول برداشته و فيلتر مي نمائيم . اين محلول آماده تزريق به دستگاه Hplc مي باشد.

تهيه محلول استاندارد

mg 10 از بتامتازون استاندارد به بالن ژوژه cc20 منتقل نموده و با متانل به حجم مي رسانيم 1ml از محلول تهيه شده را به بشر cc1000 منتقل نموده و cc900 آب مقطر به آن مي افزائيم.

شرايط دستگاه Hplc:

ستون 18C ( به قطر 9/3 ميلي ليتر و طول 30 سانتي متر ) ، درجه حرارت محيط، فاز متحرك، متانل آب به نسبت 60 به 40، فلوريت : 2 ميلي ليتر در دقيقه – طول موج : 254 نانومتر.

دستگاه را با شرايط بالا روشن و آماده مي نمائيم و بعد از حصول اطمينان از پايداري و ؟؟‌شدن دستگاه 200 ميكروليتر از محلول ها تست و استاندارد را به نوبت به دستگاه تزريق مي نمائيم.

درصد حلاليت بتامتازون در هر قرص از ارتباط زير محاسبه مي گردد.

100* سطح زير منحني تست
سطح زير منحني استاندارد

محدوده پذيرش:

محدوده پذيرش قرص بتامتازون جهت ريسولوشن در 45 دقيقه نبايد كمتر از 75% باشد.

تنتراسپتيو LD و HD :

دسته داروئي Category :

تركيب استروژنها + پروژستينها

فرمول : هر دراژه

كنتراسپتيو LD حاوي: لوونورژسترل 15/0 ميليگرم واتينيل استراديول 03/0 ميليگرم.

كنتراسپتيو HD حاوي: لوونورژسترل 25/0 ميليگرم واتينيل استراديول 05/0 ميليگرم.

كنتراسپتيو I حاوي: نوراتيندرون 1 ميليگرم و مسترانول 05/0 ميليگرم

كنتراسپتيو III حاوي: نوراتيندرون استات 1 ميليگرم واتينيل استراديول 05/0 ميليگرم.

مكانيسم اثر Mechanis of Action And Pharmacokinetics

متعاقب تجويز كنتراسپتيوها از راه خوراكي و جذب، غلظت آنها در سرم افزايش يافته و از طريق ممانعت از ترشح هورمون تحريك كننده فوليكولها (FSH) و هورمون تشكيل دهنده جسم زرد (LH) از اقدام تخمك گذاري جلوگيري بعمل مي آيد. و نيز با ممانعت از رشد آندومتر از لانه گزيني تخمك جلوگيري مي كند و همچنين مخاط سرويكس ضخيم شده و از دخول اسپرم بداخل آن ممانعت بعمل مي آيد.

استروژنها باعث افزايش سنتز سلولي كروماتين RNA , DNA و پروتئين هاي مختلف در بافت مربوطه مي گردند و پروژستينها از طريق واكنش با DNA باعث افزايش سنتز RNA مي گردند. همچنين استروژنها باعث متوقف کردن ترشح هورمون تشكيل دهندة جسم زرد (LH) از قسمت قدامي هيپوفيز مي گردند.

اتصال پروتئيني ، متابوليسم، دفع

اتصال پروتئيني استروژن از متوسط تا قوي مي باشد، استروژنها و پروژستنيها در كبد متابوليزه شده و از طريق ادرار دفع مي گردند.

موارد مصرف

كنتراسپتيوهاي خوراكي اساساً جهت جلوگيري از آبستني بكار مي طریقه.

كنتراسپتيوهاي I علاوه بر ممانعت از حاملگي بعنوان يك مكمل استروژن پروژستين جهت درمان هيپرمنوره مصرف مي گردد. در كاربرد باليني در درمان آندومتريوزيس سودمند واقع شده و هنگاميكه قاعدگي دردناك علامت اصلي بشمار مي رود استروژن با مهار تخمك گذاري منجر به دوره هاي بدون درد مي گردد.

انتخاب نوع صحيح كنتراسپتيو: امروزه انواع و اقسام داروهاي ضدبارداري كه از نظر نوع و مقدار استروژن و پروژستين در فرمولاسيون با يكديگر متفاوتند در بازار هست كه درجة اثر كليه اين نوع قرص ها (با تعدادي استثناء) تقريباً در يك سطح مي باشد. بعنوان مثال ميزان تأثير فرآورده هاي حاوي كمترين مقدار استروژن در بانواني كه از داروهاي تسريع كننده متابوليسم استروژن بهره گیری مي كنند (بطور توأم با قرص ضدبارداري تقليل مي يابد) از نظر تئوريك در بانوان چاق كه از قرص هاي ضدبارداري حاوي مقدار كم استروژن بهره گیری مي كنند بعلت كافي نبودن ميزان غلظت دارو در خون (و بخصوص در هنگام فراموش كردن مصرف قرص) احتمال حاملگي در آنها بيشتر از افراد لاغر خواهد بود. بطور كلي بايد اذعان نمود كه فرآورده هاي داراي هورمون كمتر در صورت مؤثر بودن، از نظر عوارض جانبي برتر از ديگر انواع آن خواهند بود. اين به آن معني می باشد كه بانواني كه براي اولين بار از قرص بارداري بهره گیری مي كنند بهتر می باشد از انواعي بهره گیری كنند كه حاوي كمتر از 50 ميكروگرم استروژن مي باشد. بعلاوه جهت ارزيابي قدرت نسبي هورمون در انواع قرصهاي ضدبارداري مي بايست ميزان حساسيت فرد به هورمونهاي مصرف شده نيز در نظر گرفته گردد. در قرص هاي ضدحاملگي از استروئيدهاي طبيعي بهره گیری نمي گردد. زيرا به مقصود بروز اثرات فارماكولوژيك مقادير زيادي از آنها مورد نياز خواهد بود. استروژن موجود در تركيب قرص هاي ضدبارداري معمولا اتينيل استراديول و يا مسترانول (3 متيل اتر اتينيل استراديول) مي باشد با مطالعاتي كه بر روي حيوانات انجام شده قدرت اثر اتينيل استراديول 50% بيشتر از مسترانول مي باشد ولي اين اختلاف اثر در مطالعات باليني انجام شده چشم گير نيست.

پروژستين موجود در قرص هاي ضد بارداري خوراكي ممكن می باشد يكي از چهارمشتق:

نورتستوسترون يعني نوراتيندرول، نوراتيندرون، نوراتيندرون استات و يا اتيوديول دي استات باشد. و يا از گونان ها (Gonane) يعني نورژسترول و يا لوونورژسترول و اتينوديول دي استات داراي بيشترين فعاليت پروژستروني هستند. كليه پروژسترول داراي اثرات استروژني مي باشند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

نورژسترل عبارت از مخلوط راسميك لوونورژسترول و يك ايزومر غير فعال كه قدرت اثر آن 2/1 لونورژسترول مي باشد. لونورژسترول و نورژسترول داراي قوي ترين اثرات آندروژنيك،‌آنتي استروژنيك و اثرات پروژستروني هستند. كليه پروژستين ها باستتثناي نوراتيندرون داراي فعاليت آندروژنيك مي باشند، جهت انتخاب يك قرص ضدبارداري مناسب با در نظر گرفتن قدرت اثر عوارض جانبي ناشي از مصرف آنها توصيه مي گردد به ترتيب ذيل اقدام گردد.

آغاز بايستي اثر فرمولاسيونهاي مختلف قرص هاي ضد بارداري (با در نظر داشتن اطلاعات بدست آمده در حيوانات و بشر) و باتوجه به تاريخچه قاعدگي بيمار و يا ميزان حساسيت شناخته شده خاصي كه ممكن می باشد آن بيمار به هورمون خاصي داشته باشد (كه اين حساسيت ممكن می باشد ناشي از تجويز هورمون و يا بروز حاملگي و يا غيره باشد) مورد بررسي قرار گيرد.

بيماراني كه براي اولين بار از قرص ضدحاملگي بهره گیری مي كنند توصيه مي گردد از تركيبهايي كه حاوي كمترين هورمون هستند بهره گیری گردد و بهتر آنكه قرص انتخاب شده حاوي هورموني نزديك به هورمونهاي آندروژن بميار بوده و يا باعث تقليل مشكلات ناشي از حساسيت خاص وي به هورمون مخصوصي گردد.

مثلا بيماري كه داراي علائم ناشي از حساسيت به استروژن (از قبيل تهوع – احتباس مايعات – خونريزي زياد در حين قاعدگي) می باشد بايد از تركيبي كه حاوي مقدار كمترين استروژن مي باشد. بهره گیری نمايد در مورد بيماراني كه حساسيت آندروژنيك دارند (يعني پوست بدن و سر آنها چرب بوده و دچار آكنه هستند ) و يا داراي حساسيت پروژستيني (از قبيل دپرسيون – افزايش وزن غيرسيكلي) بايستي از تركيباتي كه حاوي مقدار كمتري آندروژنيك و يا پروژستروني مي باشد بهره گیری كنند. عوارض ناشي در كمبود استروژن (يعني گر گرفتگي و ازوموتور، آتروفي واژن،‌لك بيني در هفته اول سيكل قاعدگي ، عدم قطع خونريزي) و يا كمبود پروژستين ( از قبيل تأخير در قطع خونريزي قاعدگي توأم با خونريزي شديد و لخته خون، لك بيني در قسمت آخر قاعدگي) با تجويز فرآورده هايي كه حاوي مقدار متناسبي از استروژن و پروژستين باشند بهبود مي يابند.

اكثر اثرات ناخواسته ناشي از مصرف داروهاي ضد بارداري خوراكي احتمالاً مربوط به ميزان استروژن مي باشند، لذا جهت رفع عوارض ناخواسته ناشي از اين دسته داروها هیچگاه نبايستي يك قرص را با قرص ديگري كه حاوي مقدار بيشتري استروژن می باشد تعويض نمود.

به بيمار بايستي تفهيم گردد كه بروز هر گونه واكنش نامطلوبي را فوراً به پزشك گزارش كرده و در صورتيكه مشكلات به وجودآمده خودبخود رفع نشوند فرآوردة ديگري كه امكاناً باعث برآورده کردن احتياجات وي خواهد گرديد (البته با نظر پزشك) جايگزين داروي قبلي گردد. به مقصود امكان عملي مقايسة مقادير استروژن پروژستين بكار رفته در 4 نوع قرص كنتراسپتيو با پائين ترين غلظت (استروژنها و پروژرستين ) بعنوان ضعيف ترين كنتراسپتيو قلمداد مي گردد. سپس كنتراسپتيو HD,III,LD در مراحل بعدي قرار مي گيرند.

نتراسيپتيو HD

  5/0 ميلي گرم نورژسترل تا 1 ميلي گرم نوديول دي استات غلظت پروژسترون
  كنتراسيپتيو HD تا 30/0 ميلي گرم نورژسترل تا 5/2 ميلي گرم نوراتيندرون استات
كنتراسيپتيو III كنتراسيپتيو I تا 1 ميلي گرم نوراتيندرون تا 15/0 ميلي گرم
تا 50 ميكروگرم اتينيل استراديول تا 80 ميكروگرم مسترانول تا 35 ميكروگرم اتنيل استراديول تا 50 ميكروگرم مسترانول  
غلظت استروژن  

 

موارد منع استعمال

مصرف اين دسته داروها در صورت وجود ناراحتي هاي ذيل غيرمجاز ميباشد.

سرطان پستان (تشخيص داده شده و يا مشكوك به اين بيماري) باستثناي بيماراني كه براي بيماريهاي متاستاتيك با اين دسته داروها تحت معالجه قرار مي گيرند.

تومورهاي خوش خيم و يا بدخيم كبدي، سوانح و ياحملات مغزي عروقي بخصوص در صورتيكه بيمار سيگاري نيز باشد، نئوپلاسيم ها، ترومبوفلبيتي، ترومبوامبوليك توأم با مصرف قبلي استروژن، خونريزي غيرمعمول و يا تشخيص داده نشده از واژن، زنانيكه بايد به مدت طولاني بستري شوند، سابقه خانوادگي پوفيرياي هپاتيك، زنانيكه ميزان چربي خونشان بالاست، لوپوس اريتماتوز، بيماري روماتيسمي، انفاركتوس ميوكارد، اختلالات عروق كرونر، سرطانهاي ناشي از استروژن، احتمال حاملگي.

عوارض جانبي

عوارضي كه احتمال بروز آنها شديدتر می باشد:

ترومبوفلبيت، آمبولي ريوي. ترومبوز قلبي، خونريزي مغزي، هيپرتانسيون، اختلالات صفراوي، هپاتوم خوش خيم، نقض مادرزادي.

ترومبوزمزانتر، ضايعات عصبي چشم، (ترومبوز شبكيه، نوريت اعصاب بينايي) عوارض زير به نوع دارو بستگي دارد ودر همه ديده نمي گردد.

عوارض گوارشي: دل پيچه، نفخ، تهوع و استفراغ

دستگاه تناسلي: خونريزي بي موقع، لك بيني، تغيير در مقدار خون قاعدگي، قاعدگي دردناك، آمنوره (حين مصرف و بعد از آن) نازايي موقت بعد از قطع دارو

پوستي: ادم، كلواسما، ملاسما

تغييرات در پستان: دردناك شدن، پرشيرشدن، ترشح شير

تغييرات وزن

تغيير در ترشحات رحم

توجه: در اثر مصرف قرص هاي ضد حاملگي خوراكي در بعضي از مصرف كنندگان احتمال بروز كمبود ويتامين B6 (پيريدوكسين) اسيد فوليك و سيانو كوبالامين (ويتامين B12 ) متحمل مي باشد، كشيدن سيگار ممكن می باشد باعث افزايش خطر بروز اثرات جانبي قلبي عروقي در بيمار گردد.

در صورت بروز عوارض جانبي ذيل بايستي مصرف دارو فوراً قطع گردد.

سردردهاي شديد و يا ناگهاني با از دست دادن ناگهاني هماهنگي، درد سينه و كشاله ران و ساق پاها، كوتاه شدن ناگهاني تنفس، لكنت ناگهاني در افزايش دوره خونريزي يا توقف كامل آن، افزايش فشار خون، بروز يك توده گلوله مانند در پستان، دپرسيون مغزي، درد معده يا شكم، زرد شدن چشم ها و يا پوست، راش پوستي، ترشح غليظ و يا سفيد رنگ از واژن.

كرامپ شكمي ، آكنه (كه معمولاً پس از گذشت 3 ماه از مصرف دارو تقليل مي يابد ) از دست دادن اشتها، تهوع، ورم مچ پاها، ورم و افزايش حساسيت پستانها، خستگي يا ضعف غير عادي. بروز لكه هاي قهوه اي يا بي رنگ در پوست، تغييرات وزن بدن اسهال خفيف، گيجي، افزايش رشد موي بدن يا صورت، افزايش قابليت تحريك پذيري، كم شدن موي سر، تقليل يا افزايش غير عادي تمايلات جنسي ، استفراغ.

موارد احتياط

در صورت وجود ناراحتي هاي ذيل مصرف اين دسته داروها بايستي با كمال احتياط صورت پذيرد.

آسم، بي كفايتي قلبي. صرع، دپرسيون مغزي، سردردهاي ميگرني، نقض عملكرد كليوي، ناراحتي هاي خوش خيم پستاني، بيماريهاي مغزي عروقي، بيماري شريان كرونر، ديابت قندي، آندومتريوز، بيماري كيسه صفرا (بخصوص وجود سنگهاي صفراوي)، نقص كاركرد كبدي، هيپركلسمي توأم با تومورها يا بيماريهاي متابوليك استخواني، هيپرتانسيون، يرقان، پورفيري حاد يا متناوب يا مختلط كبدي، بيماري تيروئيد. فيبروئيدهاي رحمي.


دیدگاهتان را بنویسید